تحلیل عضلات و از دست رفتن استقلال فردی
تحلیل عضلات و از دست رفتن استقلال فردی
تحلیل عضلات یا سارکوپنی پدیده‌ای خاموش اما رو به گسترش است که می‌تواند میلیون‌ها سالمند را در آینده به افرادی وابسته و ناتوان تبدیل کند.

به گزارش سلامت رسانه، دکتر رشید حیدری‌مقدم، متخصص فیزیولوژی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان، با هشدار نسبت به ابعاد بیماری سارکوپنی اظهار کرد: یکی از مهم‌ترین عوامل تهدیدکننده سلامت سالمندان، کاهش توده و عملکرد عضلانی است. هرچه سن افزایش یابد، کارکرد عضلات افت می‌کند و در صورت نبود راهکار، استقلال فردی سالمندان به‌شدت به خطر می‌افتد.

وی ادامه داد: روند تحلیل عضلات از حدود ۴۰ سالگی آغاز می‌شود و در هر دهه دست‌کم ۱۰ درصد از توان جسمی کاهش پیدا می‌کند. این افت عملکرد تنها به قدرت بدنی محدود نیست و بر سیستم‌های روانی و متابولیک نیز اثر می‌گذارد. به بیان دیگر، سارکوپنی می‌تواند زمینه‌ساز ابتلا به بیماری‌هایی همچون دیابت، کمردردهای مزمن و اختلالات حرکتی جدی باشد.

این متخصص فیزیولوژی با اشاره به چند تست ساده برای تشخیص اولیه گفت: اگر فردی در یک سال بیش از سه بار زمین خورده باشد یا در تست نشستن و برخاستن کمتر از ۱۵ بار موفق شود، در معرض خطر قرار دارد. همچنین کاهش سرعت راه رفتن به کمتر از یک متر در ثانیه از دیگر نشانه‌های مهم تحلیل عضلات است.

سبک زندگی مدرن؛ عامل تشدیدکننده
وی با تأکید بر نقش سبک زندگی در تشدید بیماری تصریح کرد: زندگی ماشینی و کم‌تحرکی بزرگ‌ترین عامل گسترش سارکوپنی است. برخلاف گذشته که فعالیت بدنی جزئی از زندگی روزمره بود، امروز تحرک فیزیکی به حداقل رسیده و همین موضوع به شیوع گسترده این بیماری در جوامع مختلف دامن زده است.

این استاد دانشگاه همچنین به تأثیر عوامل تغذیه‌ای و روانی اشاره کرد و افزود: دریافت ناکافی پروتئین، اختلال خواب و استرس‌های مداوم روند تحلیل عضلات را سرعت می‌بخشند. پژوهش‌ها نشان داده است که سطح بالای هورمون استرس (کورتیزول) به‌شدت توان عضلانی را کاهش می‌دهد، در حالی که رژیم غذایی سرشار از پروتئین و مدیریت استرس می‌تواند نقش محافظتی مهمی ایفا کند.

تعاملات اجتماعی؛ سپری در برابر بیماری‌ها
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان خاطرنشان کرد: نتایج تازه‌ترین تحقیقات بین‌المللی نشان می‌دهد تعاملات اجتماعی یکی از مؤثرترین عوامل پیشگیری از بیماری‌های مزمن سالمندی است. مطالعه‌ای گسترده با مشارکت ۸۰ هزار نفر در ۲۴ کشور طی چهار دهه ثابت کرد که افراد دارای روابط اجتماعی فعال، کمتر در معرض بیماری‌های تحلیل‌برنده قرار می‌گیرند. این یافته اهمیت حضور سالمندان در جامعه و ارتباط مداوم آنان با دیگران را دوباره یادآوری می‌کند.

بازتوانی؛ امیدی برای سالخوردگان
این متخصص تأکید کرد: خبر امیدوارکننده این است که حتی در دهه نهم زندگی نیز امکان بازسازی عضلات وجود دارد. ورزش‌های مقاومتی و تمرین‌های منظم می‌توانند شانس بازگشت توان حرکتی را به‌طور چشمگیری افزایش دهند و نشان دهند که هیچ‌گاه برای آغاز ورزش دیر نیست.

دکتر حیدری‌مقدم در پایان یادآور شد: سالمندی نباید مترادف با وابستگی باشد. اگر ورزش، تغذیه صحیح، خواب کافی و تعاملات اجتماعی از میانسالی جدی گرفته شوند، می‌توان بخش بزرگی از تهدیدهای ناشی از تحلیل عضلات را کنترل کرد. امروز ورزش نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی حیاتی برای حفظ استقلال و کرامت سالمندان است.

  • نویسنده : محمدرضا جنیدی فرد
  • منبع خبر : سلامت رسانه