به گزارش سلامت رسانه، سالهاست برگزاری مراسمهای ختم و ترحیم در جامعه ایرانی با هزینههای قابل توجهی همراه بوده است و از تاج گلهای پرخرج گرفته تا بنرها و پذیراییهای مفصل، این مراسمها بیشتر بر جلوههای ظاهری تمرکز داشتند. به مرور، نگاه جامعه تغییر کرد و خانوادهها ترجیح دادند هزینهها را به مسیرهای خیرخواهانه اختصاص دهند، کمک به کودکان کار، تهیه و توزیع بستههای غذایی برای خانوادههای نیازمند و مشارکت در فعالیتهای عامالمنفعه نمونههایی از این تغییر فرهنگی است.
زلزله سرپل ذهاب در سال ۱۳۹۷ نیز نشان داد که نیکوکاری سازمانیافته میتواند اثر گستردهتری داشته باشد و در پی این حادثه، «مجمع خیرین صنف تجهیزات پزشکی کشور» شکل گرفت تا کمکها و خدمات را بهصورت هدفمند به بیماران و مراکز درمانی سراسر کشور ارائه کند.
این مجمع با اجرای پویشهای مختلف، مفهوم کمکهای مردمی را بازتعریف کرد و کمکها دیگر صرف جمعآوری سنتی نمیشد، بلکه در قالب برنامههایی هدفمند و با تمرکز بر نیازهای واقعی بیماران ارائه میشد. یکی از برجستهترین این حرکتها، «پویش گلهای همیشهبهار» است که توانسته توجه افراد زیادی را جلب کند.
پویش گلهای همیشهبهار بر این ایده استوار است که به جای صرف هزینه برای تاج گلها و مراسمهای پرخرج، همان مبالغ میتوانند صرف خرید تجهیزات پزشکی برای بیماران نیازمند شوند. شاید یک تاج گل تنها چند ساعت در مجلس باقی بماند، اما یک وسیله پزشکی میتواند زندگی یک انسان را نجات دهد و سالها کاربرد داشته باشد.
این پویش تنها تغییر شکل هزینهها نیست بلکه تغییر نگاه جامعه به مفهوم سوگواری را نیز به همراه دارد. یاد عزیزان از دسترفته را میتوان با خلق اثری ماندگار زنده نگه داشت و وقتی خانوادهای در روزهای غمانگیز فقدان، به بیماران نیازمند کمک میکند، اندوه خود را به نوری برای دیگران تبدیل میکند.
امروز این حرکت نشانهای از بلوغ فرهنگی جامعه است و فرصتی برای همبستگی بیشتر فراهم میآورد، زیرا هر قدم در این مسیر به معنای کاهش هزینههای بیثمر و افزودن به سرمایههای انسانی و اجتماعی است؛ سرمایهای که به بیماران و خانوادههایشان امید میدهد و اثری ماندگارتر از هر مراسم و تجمل خواهد داشت.
- نویسنده : محمدرضا جنیدی فرد
- منبع خبر : سلامت رسانه
