تقویت اقتصاد ملی با تولید انسولین و پلاسما
تقویت اقتصاد ملی با تولید انسولین و پلاسما
با راه‌اندازی خطوط تولید داخلی، ایران طی دو سال آینده می‌تواند نیاز به واردات انسولین و پلاسما را حذف کند و از خروج صدها میلیون دلار ارز جلوگیری نماید.

به گزارش سلامت رسانه، مصطفی قانعی، دبیر ستاد علوم و ‌فناوری‌های زیست و سلول‌های بنیادی، از پیشرفت‌های صورت‌گرفته در تولید داخلی انسولین و پلاسما خبر داد و گفت: واردات این محصولات سالانه بیش از ۴۰۰ میلیون دلار ارز از کشور خارج می‌کند و با تکمیل زیرساخت‌های تولید، طی دو سال آینده این نیاز از مسیر داخلی تأمین خواهد شد.

وی با اشاره به لزوم توسعه فناوری‌های بومی افزود: در شرایط تحریمی فعلی، به‌ویژه در حوزه سلامت، اتکا به توان داخلی نه‌تنها صرفه‌جویی ارزی به‌همراه دارد بلکه یارانه‌هایی که به تولیدکننده خارجی می‌رسید، وارد اقتصاد ملی خواهد شد.

جایگاه بی‌رقیب ایران در تولید داروهای زیستی

قانعی با اشاره به موقعیت ایران در تولید داروهای زیست‌فناورانه تصریح کرد: ایران در سطح منطقه بدون رقیب است و در آسیا رتبه پنجم را داراست. حتی در سخت‌ترین شرایط تحریمی نیز هیچ‌یک از داروهای زیستی کشور دچار کمبود نشده‌اند که این نشانه روشنی از ظرفیت داخلی ماست.

پیشرفت ایران در حوزه سلول‌های بنیادی

دبیر ستاد توسعه زیست فناوری، از ارتقای جایگاه جهانی ایران در حوزه سلول‌های بنیادی خبر داد و گفت: سال گذشته تنها یک محصول سلول‌درمانی در بازار داشتیم و در رتبه دوازدهم دنیا بودیم؛ اما امسال با تولید پنج محصول به رتبه هشتم جهان رسیدیم و هدف‌گذاری ما رسیدن به جمع پنج کشور برتر دنیاست.

ضعف در اجرا و نبود ساختار منسجم برای فناوری

قانعی با انتقاد از فقدان ساختار اجرایی مشخص برای قراردادهای فناوری اظهار کرد: با وجود گذشت شش سال از امضای برخی قراردادها، هنوز نهاد مشخصی مسئول اجرای آن‌ها نیست و توسعه فناوری در کشور همچنان به‌صورت جزیره‌ای پیش می‌رود که این وضعیت، رقابت‌پذیری ما را کاهش می‌دهد.

وی هدف‌گذاری اسناد بالادستی را رسیدن به سهم هفت درصدی فناوری از تولید ناخالص داخلی دانست و افزود: تحقق این هدف در حوزه فناوری‌های زیستی به‌دلیل پیچیدگی‌ها و موانع موجود، بسیار دشوار است.

دبیر توسعه ستاد زیست فناوری خاطرنشان کرد: از رشد اقتصادی هشت درصدی مورد انتظار، حدود ۱.۶ درصد باید از محل فناوری تأمین شود و این امر مستلزم نگاهی جامع، قوانین تسهیل‌گر، حذف رانت، حمایت مؤثر و جلوگیری از واردات غیرضروری است.

وی در پایان تأکید کرد: زمانی می‌توان از فناوری انتظار نقش‌آفرینی در اقتصاد داشت که تمامی عناصر آن، از زیرساخت و سرمایه‌گذاری تا انسجام اجرایی، به‌طور کامل تأمین شده باشند.