به گزارش سلامت رسانه، آنزیمهای کبدی پروتئینهایی هستند که در پردازش مواد مغذی، حذف مواد مضر و کمک به هضم نقش حیاتی دارند و معمولاً در سلولهای کبدی قرار دارند.
زمانی که کبد دچار آسیب یا التهاب شود، این آنزیمها به خون وارد شده و سطح آنها در آزمایش خون افزایش مییابد. افزایش موقت این آنزیمها همیشه به معنای بیماری کبدی نیست، اما افزایش پایدار میتواند نشاندهنده یک مشکل زمینهای باشد.
دلایل متعددی میتوانند باعث بالا رفتن آنزیمهای کبدی شوند. مصرف برخی داروها، عفونتها و التهاب موقتی میتوانند به طور موقت سطح آنزیمها را افزایش دهند، اما عوامل پایدار معمولاً با بیماریهای کبدی مرتبط هستند، از جمله بیماری کبد چرب غیرالکلی، مصرف طولانی الکل، هپاتیت ویروسی B و C، آسیب ناشی از داروهایی مانند استامینوفن و استاتینها، و همچنین برخی بیماریهای ژنتیکی مانند هموکروماتوز ارثی.
افزایش آنزیمهای کبدی در اغلب موارد هیچ علامتی ندارد و ممکن است به طور تصادفی در آزمایش خون کشف شود. با این حال، در صورت آسیب شدید، علائمی مانند تورم شکم و پاها، کبودی آسان، زردی پوست و سفیدی چشمها، تغییر رنگ مدفوع یا ادرار میتواند ظاهر شود و نیازمند پیگیری فوری است.
برای مدیریت سطح بالای آنزیمهای کبدی، اقدامات متناسب با علت زمینهای انجام میشود. در حدود ۳۰ درصد افراد، سطح آنزیمها پس از سه هفته به حالت طبیعی باز میگردد. پزشکان معمولاً تغییر سبک زندگی را توصیه میکنند که شامل کاهش وزن، ورزش منظم، تغذیه متعادل و محدود کردن مصرف الکل و دخانیات است تا التهاب کبد کاهش یابد و آنزیمها به سطح طبیعی برگردند.
- نویسنده : ستاره آشوری
- منبع خبر : سلامت رسانه
